Eyenetha se enan pola pola omorfo meros. Me tsi mana m’ ti laliya eniksa t’ omate m’ sa avuto ton dünya. Panta erte so nu m’, onta eleye me “e pulopo m’ ” çe lağa eğlikoterene me. To xoriyo ‘muna eton ‘namesa sa trana ta xloa ta raşiya, opu ton İlo pa pola uç elepame.

Etone apes s’ oros çe xtizmeno se enan çiladi ğomato me ta dentra.

S’ oros evriskusan Alate, Teziya, Okseyas, Klerthiya, Kastana ç’ ala pola. İşen enan suri ormiya t’ ekativenan trexta so potami t’ emirezen to xoriyo sa diyo. Les ki ethelenan na proftanun to potami ya n’ ekativazen ata si thalasa. Ula ta nera, akome çe tu potami to nero epiyiskutun. İxame çe pola olokathara, olokatena peğade to estekam çe epiname. Anamesa ‘muna Romeyika esintişenam. Etharenam ulos o dünyas manaxo to xoriyo ‘muna en’ çe uli i anthropi Romeyika sintişenun.
 

To xoriyo ‘muna işen çe Parxari. Onta epeynam son parxari, asi xaramuna epetaname. Su zu ta ğulas ekremaname kolonopa çe sa katesete ‘tuna ekremaname kati suse. Ekremanam ata pa znişopa ya na min omateğuntan. Ayets esorefkumunes patside, nifade, pediya, ağuri çe ineçi, uli entama me ta za, parakathefta parakathefta empename so dromo prin imerone. Sa drome epances, sati epeyname erayevam, evriskam çe esorevame more çe etroğame. Kapu kapu eğrimalonam çe entonam epan s’ ata t’ evriskam. Ontan eğvename se plati meros to işen peğadi, estekame çe enizam ta dapanas ‘muna çe etroğam. Epiname to nero ‘muna çe epotizame çe ta za ‘muna. Panta epentusame çe se aytiko topo enan kavalci. Eçinos epezen to ğavalin ‘at çe emis exorevam. İstaro o katha is edevenen so dromon at’. Emis ta ağuropede, os pu eğvenam son parxari, eterenam ta patsopa çe epinam sevtaluxe. Son parxari as t’ epeyname, evriskumunes çe parakathevam, epezam çe exorevam. Son parxari olon omorfa epexkusan i plaka to opiyo epexkutun me ta plakutse ta lithare çe i matika to opiyo epexkutun me t’ enan sturaçi çe ena mikro makritseli ksilopo. Ta za edoname se enan çopano çe ulin i anthropi eçeyrokoftan ta xortare sa çeyire ‘tuna. Poli ekativenan s’ oros çe ekoftan ksila. Ulo ta therina imeras çe ta minas ayets edevenan. Ontan ekloskumunes ason parxari, ta mağula ‘muna inusan olokoçina omon mila. Ekafte mas o İlos çe emavrizame pa’.
 

İstaro ethrafame çe ğale ğale eğriçesame oti aso xoriyo ‘muna ç’ eksethe ine çe aletera pola xoriya. İne çe poli kseni t’ uç ekserun t’ emetero ti ğlosa. İ meteri esintişenan Romeyika çe i kseni esintişenan Turçika. Kruy so num, ontan erthen enas ksenos so spiti ‘muna ya n’ eğorazen t’ ayeladi to ixame. O çiri m’ çe eçinos kati esintişenan. Eğo akuğa ‘tinus ama tipo uç eğriçena. Ontan epiyen eçinos o ksenos, eortesa ton ciri m’ yat’ opiyo uç eğriçesa to eleğan. İpe me oti “Turçika” esintişenan çe ya t’ ato uç eğriçesa. Etotes arnaşepsa n’ eğriko oti as’ emetero ti ğlosa ç’ eksethe eton çe aletero ğlosa t’ uç eğriçena eğo. İpe me çe oti, ontan pağo s’ okuli (sxolio) p’ evriskutun eliğo eksu aso xoriyo, eçi na mathano ato ti ğlosa ya na eğriko çe sintişena.

 

Arnaşepsa s’ okuli
Ayets edeven ta xrone çe erthen i imera, eğo pal epiğa so sxoliyo (okuli) çe arnaşepsa na mathano ta Turçika. O çiri m’ çe i mana m’ ipane me, an mathano kala ta Turçika, na inome trano anthrepos çe na ğazanevo pola parades. An çe mathena kala Turçika, n’ epomena so xoriyo çe n’ oğraşeva me tu xoriyu ta duliyas. Ne lixtreva ta xorafe, ne çeyrokofta, n’ eplona ç’ esoreva xortare, n’ epeyna ekofta çe epina ksila aso oros ç’ eferena ‘ta so spiti. An ‘ce mathena ta Turçika, aytika çe ala pola duliyas n’ epina.
 

Panta kruy’ so nu m’ tin imera pe’ arnaşepsa so sxoliyo (okuli). Eton eçi enas ksenos anthrepos, o opiyos  t’ oneman at’ etone oğretmenos (daskalos). Eçino tin imera, onta ekatsame sa skamniya ‘muna, eçinos edeven empro ‘muna çe arnaşepsen na leyi mas kati to eğo uç eğriçena. Pixta pixta erotena t’ ala ta pediya çe eçini pal’ eleğane me to eleyen. Eleye mas, ya ne mathenam kala ta Turçika, alo ta Romeyika uçe n’ esintişenam. Efoverise mas pa’. Opiyos esintişenen alo ta Romeyika, ne darkutun. Ama piyos n’ akuyen atona ton kseno. Emis ontan eğvenam eksu, pali Romeyika esintişenam çe ayets eporenam çe eğriçenam o is ton alon ya n’ epezam.

Efağam dayaxi ya ta Romeyika
Kruy so nu m’ pal, enan imera eton, eksevame eksu as’ okuli (sxoliyo) çe arnaşepsame na pezume. Eğo evoyisa pola apseya enan arkadaşi m’ (filo m’) çe kati ip’ atona sa Romeyika. Ekuse me o oğretmenos çe evoyise me kontan at’. Epiğa estatha empron at’ çe eteres’ atona son prosopon at’. Eliğo esuren to otiya m’ çe etilise me enan vari şaplaxeya. As toson pola, as’ omate m’ tsiyas elancepsan. Şita edekresa. T’ ala ta ğardele estathan çe emas eterenan. İstaro eğo efika to peksimo. Alo uç eporesa peksine. Edeva se enan tsunci ekatsa ka’ çe eklapsa. Ayets edevane ta xrone so okuli. Ya ta Romeyika piyos uçe darthen… Ulin efağan şaplaxeyas, musteyas çe laxteyas. Poli ap’ emas, pola eperminan epan se enan podari, os pu na eyerun.

 

Omorfa imeras pa ixame
So xoriyo, omorfa imeras pa’ edevaksam. Erte s’ axili m’ pu enan imera prin na imerose eton, i mana m’ aliğora eskothen çe ekativen so mantri ya n’ epinen ta duliyas ates. Eğo apes so zesto to stroma m’ eçimumun çe elepa omorfa onira. Me ta laliyas tsi mana m’ eksimniğa. “Sta, e dyavolofağo, mi laxtizis çe kupizis ato t’ elmeksa!” eleyen t’ ayeladi t’ elaxtizen sati almexkutun çe “pota pulim pota!” eleyen to muskari t’ uç ethelenen n’ epinen to neron ethe. Ayets, elmeksen, efayisen, epotisen, espuncisen çe ekseven anu. İ mana m’ etharenen oti eğo akome çimumune. Uç ethelene n’ eksimnize me ama eğo toran eton t’ eksimniğa. Eksimniğa ama aso stromam pa’ uç ekseva. Ayets tiliğmenos so yerğani epuka, epermena i mana m’ n’ eğven aso spiti ç’ ep’ eçi n’ eskumun. Uç ethelena n’ elepe me eksimnos çe edone me ospiti duliyas. İxa so nu m’, n’ epeyna so porpatema çe so peksimo me ta ğardele tu xoriyu.
 

İ mana m’ ekseven aso spiti epiyen sa xortare to kopsimo. Eğo pal eliğo istaroçes, apo pisan ates eskotha eforesa çe ğale ğale eliğo eniksa tin. Etsutisa çe eteresa, ethelena n’ elepa i mana m’ epiyen ya uç epiyen. Ayets sati etsutiza çe eterena, eplanmerika so dromo ida tin ağapi m’, ti sevta m’. Me kati patside çe nifade tu xoriyu, eçine pa’ eş’ epeynen s’ oros ya ta xortare. Asi xara m’ epetaksa. Alo piyos eporiy çe krati me… Alo piyos pay so peksimo me ta ğardele tu xoriyu… Prin fanine xnudi çe thrima, eğo pa ekseva aso spiti çe eseva so dromo. Trexta, epiğa eftasa ‘tinus. Ayets me t’ eçinus entama parakathefta, eftasame s’ oros. Eçi, uli eskorpiğane ada ç’ açi ya ne sorevan xortare. Eğo epomina me ti sevta m’ entama. Eçine sati ekoften xortare, eğo pa edeva sa xamoçeras, sa mamikas mila çe sa dirkapas t’ arayema. Oti esoreva, şita erxumun emireza ‘ta me tin ağapi m’ entama. İstaro ontan eyenton mesimeri, uli esoreftame se ena iso meros t’ efikame ta dapanas ‘muna. Ap’ emen ç’ eksethe, ulin asa kserofaye ‘tuna kati enkane entama. Eğo, asin xara m’, ti dapana pal’ enespala. Thrima psomi, xnudi fayi uç epira entama m’. Ama o katha is, asi dapana to işen, ap’ eliğo emireksen çe edoçe me çe efağa. İstaro, pal’ uli edevame sa duliyas ‘muna. Eğo epika yartimi ti sevta m’. Esorepsa kati Xalvane, Matsitale, Kusute Lapaza, Karenese, Ğlikorizas, Salute, Pentikolathiritras çe aytika. Emeis me tin ağapi m’ entama, proftasame çe as’ ulunus empro epikame to ğomari ‘muna çe edevam eplan ekatsame. İstaro omon t’ eğomareğan uli, esevame so doromo ya t’ ospite ‘muna.

 

Eksevame so gurbeti
Edevane ta xrone çe eğo etranina. Edeva çe epiğa so gurbeti (ksenitiya). Eyçeka ulin i anthropi manaxo Turçika eksernan çe esintişenan. Emis pa’ me ta eliğa ta Turçika pu eksernam, oğraşevam (prospathusame) ne sintişename me t’ eçinus. Emis pa’ emunest poli as’ enan xoriyo çe ‘namesa ‘muna Romeyika esintişenam. Ama akome erte s’ axili m’ (so nu m’) lağa ekrivam ta Romeyika as’ alunus. Ontan erotenan emas to ğlosa en ato to sintişenum, eleğam atinus oti Lazika sintişenume. Etotes tipo alo uç erotenan emas çe ayets eğlitonam. Ulin ayets ekrfikumunes çe ayets ekrivam çe ti ğlosa ‘muna. Les ki etone entropi an eleğam oti sintişenum Romeyika. Yato piyo ekrifkumunes uç eğriçena. Oso çe an krifkumunes, so gurbeti (sin ksenitia) opu an epeyname, erayevam t’ emeterus anthropus ya n’ eporenam çe evriskam kalitera duliya çe n’ eporenam çe edevazam çe eliğo tin ğaripiya (arothimia) t’ esurenam.

 

Epiğa s’ askeri (so strato)
Ontan erthen i imera çe epiğa s’ askeri, eyçeka pa erayepsa pola ya n’ evriska kaynenan asa xoriya ‘muna ya ne sintişena ti ğlosa m’. Oso erotesa, kaynis uç evrethen. Enan imera, evra enan to eksernen ena aletero ğlosa. Erotesa atona asin ğlosan at’ çe ethelesa ep’ eçi’ na leyi me kati si ğlosan at’. Arnaşepsen na leyi me kati se enan ğlosa to emenezen pola me metera ta Romeyika. Erotesa ‘tona to ğlosa en ato to sintişen. İpe me oti so xoriyon at’ leğuna Muhacircika (prosfiğika). Ontan eklosta çe ipa ‘tona oti ato i ğlosa to sintişen, en Romeyika, epalalothen. İstaro çes’ esintişesam pola epan si ğlosa ‘muna çe eğriçesam oti sintişenume ena ğlosa çe i diyin pa’ krivuma me ta aletera ta onemata.

 

Epiğa sin Libya me ton ciri m’
O çirim eduleven si Libya çe enan imera ekseven çe erthen. Eğo emun so gurbeti. Epikane me telefoni çe eklosa so xoriyo. Erthen n’ eperene me çe epeynen si Libya. Pola exarina. N’ eğvena eksu asin Türkiye çe ne ğazaneva (kerdiza) ç’ alo pola xrimata. Ayets, erthen i imera çe epiğame si Libya. Emename sin Derne. Eçi adulevame me ton ciri m’ entama. Extizam duvare çe epiname suva. Olon empro ontan epiğame, o çiri m’ eksernen pola kala Arapçe (Aravika) to eğo uç eğriçena. Eğo oso çe an epiğa so okuli (sxolio) çe ematha kala tin Arapçe ontan emune sin Turkiye, ata to esintişenan sin Libya uç eğriçiskusan. İstaro çes’ ertha çe ton ciri m’ edeva.
 

Enan imera, sati edevena as enan tikani, (mağazi) empro, ekusa na ley kapiyos “klidi”. Eklosta çe eteresa. İda enan ineka na diy to klidi se enan ağuro. İpa ap’ apesa m’; na akuğo klidi çe n’ elepo klidi, kati inete. Eliğo epermina ortha eyçeka pu emun. İstaro çes’, omon to ep’ exoriyen i ineka ep’ eyçeka, epiğa erotesa eçino ton ağuro; “ekusa klidi çe ida klidi, yanlişe (lathos) ida yam esis pa ekserite Romeyika?”. Eçinos pa’ erotese me; “esi apothen ekseris to klidi?”. Ayets arnaşepsame na sintişenume sa Romeyika oso eporesam. Eliğa ap’ ata t’ eleyen uç eğriçena pa’ ama as en’. Eftane me ato t’ esintişenen i ğlosa emnezenen pola se ‘metera ta Romeyika. Eğo asi xara m’ epetaksa. Eçinos pa’ pola exarinen. Ayets egnoriğame. T’ eçinu t’ onema etone Salah Ali.
 

İstaro enan imera, sati edevena aso tikanin at’ empro, pali ide me çe eliğo esintişesam. O Salah Alis, elalese me s’ ospitin at’. Edoçe me enan adresi pu n’ epeyna çe enan imera to n’ epermene me. Ontan erthen eçino i imera, eğo pa’ epiğa s’ adresi t’ edoçe me. Ontan eftasa entoka sin portan at’, eçinos eniksen tin porta. Apes so saloni esorepsen polus anthropus. Mamikanti, papukanti, pediya, patside, ulin eklosan ton prosopon atuna se mena mer’ çe emena eterenan. Emis eliğo estathame so katuthuri epan. O Salah Alis  ekratese me as’ enan omim, ğale ğale encen to şerin at’ sin kotila m’ çe mişo enkalesta, erotesen tsi musafirus at’ sin Arapçe; “emnezi mas avuto to pedi?”. Ulin ekunisan ta çefale ‘tuna çe “ne, pola emnezi mas” ipane. İstaro edevame so saloni çe eğo ekatsa ka’ se enan ce ka’. Kati ğreyi çe yeri erthan so yanı m’, enkalestan çe efilesan me. Erotesane me t’ onema m’ çe apothen ime. Ulin ethelenan n’ esintişenan me t’ emena. Uli kati ethelenan n’ erotenane me. Ama esane poli çe me kapiyus eporesa çe me kapiyus uç eporesa sintişesine. İstaro ep’ eçinus eğnorisa polus. Ulin to eksernan çe esintişenan Romeyika, esane asi tranus anthropus tsi Dernes. Uli exuyemeni, devazmeni esan. O tranos adelfos tou Salah Ali, eleğan atona Salah Ahmet. Salah ekuyen o çiris atuna. O Salah Ahmetis etone olon o traniteros son polis tsi Dernes.
 

Panta kruy so nu m’ çe uç anespalo, enan imera eton, epiğane kapiyi Libyalides epatesane to spiti tu Kaddafi çe ethelenan n’ eskotonan atona. Uç eporesan çe ulin edarthan. Se eçina ta imeras, kaynen uç efinane to vradi, tin nixta n’ eğvenen eksu çe porpatenen omon t’ ethelenen. Opiyon evriskane eksu, eplenan eferenan atona son polis çe an eton ksenos, xartiya pa’ an işen, elitorevan atona asin Libya. Ep’ eçina ta imeras enan imera epiğa s’ enan xorote to ixame sin Derne. Epiğa ya to parakathema. Ekatsame ka’ çe sati eparakthevame evradesame. Arğa to vradi, ekseva eksu çe eş’ epeyna so spiti. Sati epeyna, s’ enan ce ka’, o polisis estahise çe erotese me ta xartiya m’. Epane m’ tipo uç ixa. Epiran enkane me so karakoli (astinomia). Eçi, so saloni epeyi (arketa) epermina. Ekserna oti se eçina ta imeras, o Salah Ahmetis uç eton eçi. Epolisan atona so Bengazi çe sin Derne enkane enan aletero to eton so çefali tu Polis. Ama ap’ apesam “ya as pağo diğo to oneman at’ çe as terume to na inete” ipa. Ayets eskotha çe epiğa erotesa ton Salah Ahmet. Ontan ekusan to oneman at’, erotesane me apothen egnoriz’ atona. İpa ‘tinus oti eğnoriğumest kala çe pağo çe s’ ospitin at’. Şita epikane telefoni ton Salah Ahmet çe ipan atona ayets çe ayets. To ipen atinus uç eksero. Alo miya eteresa i polisi epirane apsimo. Şita enkane sin porta çe ka’ enan cipi çe evalane me apes çe esevame so dromo. Sati epeynam, ipane me na dixn’ atinus to dromo tu spiti pu meno. Ayets enkane me so spiti. Ontan entokame sin porta, o çiri m’ anikse tin porta çe ontan iden tsi polisus empron at’ esparayen. Etharesen erthane n’ eperune mas çe surune mas eksu. İ polisi ipan atona; “avuto ton peda so dromo evrame, aşkema imeras devazume, alo min afinis atona na porpatiy ti nixta”. Ayets evalane me apes çe epoxoriğane. O çiri m’ pa eliğo etavise me ama eton xaremenos pa’.
 

Ontan emunest sin Libya, eğo aineçiğos emun. Eyçeka asi Romeyus tsi Dernes, eğnorisa çe ağapesa enan patsi pa’. T’ oneman ates Selva eton. Me tin Selva, epehi (arketa) sevtaluxe epikam. Me t’ eçinena entama, omorfa imeras edevasam çe omorfa parakathe epikam. İstaro as ti eklosta sin Türkiye, alo uç eporesa panine sin Libya. As toson ağapesa ‘tena, t’ oneman ates edoka ‘to ts’ adelfis mu tin patsi. Ar I anepsiya m’ pa’ Selva akuy’.

 

Eklosta sin Türkiye çe piğa sin Antalya so gurbeti
Me ton çiri m’ entama onta epoxoriğame asi Libya çe erthame sin Türkiye, eğo edeva sin Antalya ya ti duliya. Eyçeka epiğa arnaşepsa si duliya se enan oteli. Emune so resepsiyoni. Enan imera evra çe eğnoriğa me t’ enan peda t’ eduleven çe eçinos pa’ se ena aletero oteli. İpe me oti, kapu kapu erxuntane turisti aso Yunanistani. Eğo pola ethelena n’ evriska kapiyon anthrepo aso Yunanistani çe erotena atona asi ğlosa m’, asa Romeyika, ap’ emas t’ epominame opis. Ethelena ne mathena piyi imest’ çe poso ta Romeyika emnezun me tin Yunance. Panta meraxi ixa ‘to. Ya t’ ato, ipa eçino ton peda, nefteyi me ena telefoni alo miya ontan erxusan turisti aso Yunanistani. Ayets epoxoriğame.
 

Ayets edevane kantriya imeras. Enan imera t’ uç ixa vardiye, aliğora askotha ama puthen uç epiğa ya to porpatema. Edeva ekatsa ka’ se ena tsunci tu oteli. Eplese me enan trano ğaripiya. Eğaripefta to xoriyo m’, t’ ormiya, ta potame, ta parxare, ula oti işen o xoriyos mu. Apesa m’ arnaşepsen enan trano furtunas to opiyo uç eporesen inine dekre çe eğvine as’ omate m’, mono t’ omatotsatse m’ evreksen. Ulo t’ alo, eklsoten eyenton idroma çe etsortisen aso pixto çe psilotripemeno to petsi m’. Uç ethelena n’ ekuğa ta pola ta laliyas asi ksenus anthropus to eklothoyriğusan oloyera m’, uç ethelena n’ ekuğa t’ arapades te fuskonan to çefalim, uç ethelena n’ elepa ospite stivağmena t’ enan t’ alo epan, uç ethelena n’ eporpatena sa plateya ta drome t’ uç emun mathemenos. Ayets ekuyisa trana tsi xorotas mu; “elate epareite çe ferrite me so xoriyo m’, eparite ferite me sa parxare m’ epances. Thelo na propato sa mikra ta dormopa tu xoriyu, thelo na katalancevo sa parxare epances omon ta zerkade, thelo na parakathevo me ta patside tu xoriyu, thelo n’ elepo tin Fatime çe na leğ’ atena sa Romeyika “ağapo se”. Uçi thelo na ime entama me ta ksena ta patside to mirizun omorfa kolonyas, thelo n’ epero ton mirixto t’ exune te metera ta patside”. As toson trana ekuyisa, les ki ekusane me ta raşiya tsi Mavris Thalasas çe ekuniğane. Ama so saloni tu oteli, mono eliğo şoşonixtos ekuğutun ap’ emena. Ayets arnaşepsa na nonizo ula ata te metresa. Ayets so onirom, eğleksa çe epiğa so xoriyo. Eçi pu arnaşepsa n’ epero to dromo son paraxari mereya, na akuğo tin melodi tu ğavali, na mireskome ta terte m’ me ta patside tu xoriyu, enas resepsiyonistis eksimnise me as’ omorfo t’ oniro t’ elepa. Kapios erayeve me so telefoni. Eton eçino o pedas to eğnorisa çe ipa ‘tona n’ efteyime telefoni ontan erxusan turisti aso Yunanistani. “Aliğor, epar  enan taksi çe ela, erthan kati turisti aso Yunanistani çe s’ eliğo n’ apoxoriğuntan as’ oteli. Ada uç emun ya n’ epinase emprotera telefoni. Ar ertha çe idatinus” ipe me. Etotes kala kala eksimniğa ason oniro m’. Epiren enan xarxatariya sin pşi m’. Uç exorenen apesa m’. Ta xtipokarde m’ eksevane sin korfi. As emprotizno ton furtuna pa’ opis ixnari uç epominen. Enan xara to uç eğnoriza, eğomothen apesa m’. Les ki kat’ ina metero t’ uç ida pola xrone, na pağo n’ elep’ atona.
 

Ayets elancepsa eksu, evra çe eniva se enan taksi çe epiğa s’ eçino ton peda. Eçinos pa’ so resepsiyoni sat’ eduleven, t’ omaten at’ eksu, emena erezenen. Omon to ide me, “deva, açi plan mereya en i arapa” ipe me. Eğo şita eklosta opis çe epiğa sin araba çeka’. To poso xtipo işen i kardiya m’, ap’ epan asa foresiyas t’ eforena efanerutun. Eyira eş eyero hali ixa. Uç ekserna pa’ tina na pağo n’ elepo çe me tina to na sintişeno. Entropexta eseva sin arapa. Mişo ğomato eton çe epermenen na erxuntan i ali ya n’ expanen. Eğo eliğo eteresa ts’ anthropus t’ esane apes so otobisi (pulman). Les ki erayeva kaynena t’ eğnoriza. Poli pa’ eteresan se mena mereya. Emprotera puthen uç idane me çe kaynis uç eğnorize me. Etharesane kati na thelo atinus. Asin entropiya m’ eş ekloskumun opis çe eğvena eksu. Etotes erthen tsi mana m’ i ğlosa çe elisen tin ğlosa m’ ç’ erotesa “ada ‘pes ap’ esas kaynis esker Romeyika”. Uli alali eklostan çe eteresane me. Eporiy pa’ na min eğriçese kaynis tipo as’ ata to ipa. Ayets omon t’ eterena ada ç’ açi apes sin arapa, ida ena mamika t’ eskothen epan sa podaren ates çe ethelenen kati n’ eleye me ama uç eksernen apothem n’ arnaşev. Eterenen s’ omate m’ apes. Pali eğo elisa ti ğlosan ates t’ eklidothen. Erotesatena; “e mamika ekseris Romeyika?”. İ ğreya ineka eksencen ti laliyan ates çe arnaşepsen na sintişen. “Apothen ise?” erotese me. “Asin Trapezunta ime” ipa ‘tena. İ mamika omon to ekusen tin “Trapezunta”, arnaşepsen n’ eğven ason topon ates çe erte so yani m’. Ayets sati ekratenen ada ç’ açi, eşkise to steno to salonopo çe erthen so yani m’. Eğo etraxosa çe epomina son topo m’ ayets omon to esteka ortha. Uç eporesa n’ eğriko, n’ erminevo so nu m’ ya to piyo ate i mamika oğraşev na erte se mena mer’. Ya t’ ato, xnudi uçi layista ason topo m’ ya na pağo s’ eçinena mereya. İ mamika erthen uç erthen, şita etiliyen si ğula m’ çe enkaleste me. Sati ekleyen; “na inome ğurpantis sa podares” eleyen. “esi t’ arayevis adakes, esis akome adakes zite” erotenen. Ekratenen asa omiya m’ çe miya eterene me apes s’ omate m’ çe istaro pal’ enkaleskutune me. As toson eğavrosen epane m’ çe as toson espince me, ta daktilan ates enoyiza kala kala so petsi m’. Eğo pa eliğo ekratena. Uç ekserna ya to piyo eğomothane t’ omate m’ çe ethelena n’ ekleğa. Ayets omon to emunes, enan laliya eksimnise mas. Ulin erthane çe ethelenan n’ empenane so dromo. Asin araba apes, is evoyisen çe ipen ti mamika na deven son topon ates. İ mamika sati ekleyen, efiçe me çe eklosten opis. Sati epeynen, t’ empron ates pa’ uç elepen. Me to zori eporpatenen. T’ omaten ates ğomomena dekre esane. Eğo pa’ ekativa katu çe edeva sin mamika mereya ya n’ elep’ atena alo miya. İ arapa expasen çe epiren to dromo. Eliğo eterethame me tin mamika. Eçine ekleyen. Elayise me to şerin ates. İ arapa omon t’ eyirisen çe exathen as’ omate, eğo etotes arnaşepsa na kleğo. Epiğa se enan tsunci, ekatsa ka’ çe eklapsa os pu exortasa. Les ki i mami m’ erthen aso xoriyo ide me çe pali efiçe me manaxos so gurbeti çe eklosten opis.

 

Ertha so Yunanistani
İstaro asa kandiyo xrone, ekopsa to bileti m (isitirio)’  çe eseva so dromo ya to Yunanistani. Uç eporo na erminevo sas ti xaran to ixa. Prin ftasine sa sinore, i kardiyam pal’ epiren apsimo. Ayets eftasame çe edevame aso sinori. İ pşim apesa m’ çe eğo sin arapa uç exorename. Ethelena n’ eğvena eksu çe evriska kapiyon anthrepo ya ne sintişena me t’ eçi’ Romeyika. Ne terena eğrikay ime yam uç eğrikay ime. N’ eğoraza kati t’ ethelena sati esintişena tsi mana m’ ti ğlosa. Sati epeyname so dromo, kapuçeka i arapa ‘muna estathen ya to fayi. Ekseva eksu çe omon palalos eteresa ada ç’ açi. Epiğa evra inan çe erotesa ‘tona pu en to tuvaleti, edikse m’ a’, enan alon p’ evra, erotesa ‘tona pu eporo çe etroğo fayi, edikse me tin lokonta (estiatorio), istaro ekseva eksu çe oğraşepsa na sintişeno me opiyon evriska empro m’. Ekseva asin Türkiye to ekriftame ti ğlosa ‘muna çe ertha so Yunanistani. Ada çe ka’ ne sintişena manaxo tsi mana m’ ti ğlosa ya n’ eğriçiskumune me ts’ anthropus. Alo uçe n’ ekriva ti ğlosa m’ çe alo uçe n’ entrepumun ne sintişena ato. Trano xara.
 

İstaro esevame sin arapa çe epirame to dromo ya tin Atina. So dromo sati erxumunest’ eterena ta ğramata çe oğraşeva ne mathena ata. Ontan eftasame sin Athina, evradesame. Eksevame eksu çe o kathais epiren to dromon at’. Eğo epiğa evra enan oteli çe emina. Ontan eksotha tin ali imera, i ora edeven. Eksu evreşen. Ekseva so palkoni çe eteresa oli tin Atina. Enan trano poli. İ anthropi katu sa drome, o enas ada epeynen çe o alos açi. To n’ epina çe pu n’ epeyna uç ekserna.

 

Evra çe eğnoriğa me tsi meterus
İstaro asa diyo triya minas, evra tsi meterus Romeyus asin Mavri Thalassa. Ayets arnaşepsa n’ eğnoriğome me t’ emeterus. Oson edevan ta imeras, ta minas çe ta xrone, eğnorisa polus Romeyus to ixane rizas asin Mavri Thalassa. Ada çe ka’ “Pontiyi” eleğan atinus. Me ta eğnorimiyas t’ epika, enan imera’ evretha se enan Romeyiko xoriyo. Eyentumun musafiris se enan ospiti. Eton eçi enan mamika to akuyen Sumela. Ontan ipa ‘tena oti ime asin Trapezunta, eçine pa’ arnaşepsen sa klamata. İpe me ena suri istoriyas asin Mavri Thalasa. İpe me ontan eksenkane tsi Romeyus asa xoriya ‘tuna, sa drome epances eskotothane çe exathane poli anthropi çe pola ğardelopa asi Romeyus. Sa paleya ta xrone, sin Mavri Thalassa ta nifade esan mikra. Pola mikra entrizane ta patsopa. Ya t’ ato, pola asa nifade t’ exasane ta pediyan atuna, istaro çes’ exasane çe to nu ‘tuna çe epalalothane. İ mamika Sumela, sati ksefortutune epane m’ to vari to ğomari ‘tes t’ ekovalenen atoson xrone, eğo pali so nu m’ evretha sin Antalya kai erthen s’ axili m’ eçine i mamika to epentesa so turistiko to grubi. Ar eğriçesa ya to piyo eğavrosen epane m’ çe ekleyen atoson pola. Piyos esker, epori na eton ep’ eçina asa nifade to exasane ta pulopan ‘atuna sa drome epances çe ayets omon to evre me, etharesen oti emune to xameno to pulopon ates...

 

Olon o istarnos onta xate...
Thelo n’ ekserite; o Pontos uç exathen. O Pontos yaşayev, zi ama psixomaşiz’. Ta Romeyika ‘muna xantan stekun. İ piyo poli ap’ atinus t’ esintişenan avuto ti ğlosa, eksevan asa xoriya çe eskorpiğan s’ ulo tin Anatoli. Sa xoriya eliği epominen. Op’ epominan pa’ ine ğreyi çe yeri, mamides çe papudes to permenun na diğun tin pşin atuna ya na thafkuntan sa xomata ‘tuna. S’ oros kaynis u’ pay çe ayets, ta onemata asa dentra anespalkuntan stekun. Patside çe nifade pa’ uç epominan to pane s’ oros, koftun çe fortuntane xortare. Ya t’ ato, ula ta onemata asa fita, asa xortare çe asa çiçeke pa’ xantan stekun. Ta mikra ta pedopa çe ta patsopa pola eliğa Romeyika ekserun. Arnaşepsan namesa ‘tuna na sintişenune manaxo ta Turçika. T’ eçinetera ta ğardele, Romeyika uçe n’ ekserun. Eçini to eksevan aso xoriyo çe eskorpiğan ada ç’ açi, si ksenus apes u’ porun na sintişenun ta Romeyika omon to thelun. Ayets, oso deven o xronos anespalun ata.
 

Uç eksero ep’ eçinus to eksevan aso xoriyo, posi anthropi, piyos papos, piya mamika, piya nife, piya patsi çe piyos pedas se piyo pucaxi (ğoniya), se piyo tsunci manaxos kathete çe noniz’ to xoriyon at’. Uç eksero posi kleğun çe alali puşturizoun ta Romeyika ‘tuna, ti ğlossa tsi manas atuna. Ama eksero, me ton kathe inan to psixomaşiz’ psixomaşizun çe ta Romeyika. Me ton kathe inan to diy tin pşin at’, me t’ eçinona entama xantane çe ena suri Romeyika kelimedes (leksis). Çe olon o istarnos t’ ekser Romeyika, ontan diy tin pşin at’ çe xate, etotes na xantan çe ula ta Romeyika. Etotes na xate çe o Pontos.
 

Etotes ta Romeyika laliyas na kofkuntan. Alo Romeyiko laliya, uçe n’ akuyete puthenceka. Alo Romeyika laliyas uçe na skorpiğuntan son urano. Çe i ağapi s’ avuto ti ğlosa, alo uçe n’ eporiy çe son urano evriyete me t’ adelfen ethe. Alo i ağapi, uçe n’ eporiy çe entamon me tin ağapin ethe çe ley eçi “ağapo se”…

 

Vahit Tursun 20/04/1014 Nea makri/Atina